Vierentwintigste week. Donderdag

25. Jezus goed ontvangen

-Een Farizeeër nodigt Jezus uit voor een maaltijd. -De Heer komt naar onze ziel. -Voorbereiding op de communie.

25.1 Het evangelie van vandaag laat Jezus zien als Hij de maaltijd gaat gebruiken in het huis van de rijke Farizeeër, Simon genaamd.1 Wanneer de maaltijd al begonnen is komt er plotseling een vrouw de kamer binnen. Van deze vrouw is bekend, dat zij een zondares is. Hier krijgen wij weer een voorbeeld van de grootheid van het Hart van Christus. Ondanks haar vele tekortkomingen wil deze vrouw door Christus begrepen en vergeven worden. We kunnen ons afvragen of zij al naar Hem geluisterd heeft, wanneer Hij aan het prediken was. Haar besluit om niet meer te zondigen is tot rijpheid gekomen. Haar liefde voor Christus heeft haar de moed gegeven om de maaltijd te onderbreken, dit in tegenstelling tot alle joodse gebruiken in die tijd. Zeker, de aanwezigen bij de maaltijd zullen geschokt reageren en terugdeinzen bij deze onverwachte komst. De vrouw wordt het middelpunt van ieders aandacht.

Jezus is zich wel bewust van het verzuim van Simon als gastheer. Uit de woorden van Jezus blijkt, dat Hij het achterwege laten van de gewone blijken van verwelkoming heeft opgemerkt, net zoals Hij de dankbaarheid van de negen melaatsen had gemist, die nalieten Hem te danken voor hun genezing. De onbeleefde manieren van Simon staan in sterk contrast tot het gedrag van de publieke zondares. Zij nam een albasten vaasje met balsem mee en ging schreiend achter Hem, bij zijn voeten, staan. Haar tranen maakten zijn voeten nat, die ze met haar hoofdhaar afdroogde. Zij kuste ze keer op keer en zalfde ze met de balsem. Haar fijngevoeligheid jegens de Heer doet de onverschilligheid en het gebrek aan gastvrijheid van Simon duidelijker uitkomen.

Ondanks de negatieve gevoelens van de aanwezigen bij de maaltijd stuurt Jezus het er opzettelijk op aan de bovennatuurlijke les te onthullen die uit deze gebeurtenis te trekken is. Daarop keerde Hij zich tot de vrouw en zei tot Simon: 'Ge ziet die vrouw daar? Ik kwam uw huis binnen; gij hebt niet eens water over mijn voeten gegoten, maar mijn voeten zijn nat geworden door haar tranen en zij heeft ze met haar haren afgedroogd. Gij hebt mij niet eens een kus gegeven, maar zij hield, sinds Ik binnenkwam, niet op mijn voeten te kussen. Gij hebt mijn hoofd niet met olie gezalfd, maar zij heeft mijn voeten gezalfd met balsem'. Haar beloning is groter dan een ziel kan bevatten: Daarom zeg Iik u: haar zonden zijn haar vergeven, al waren ze vele, want zij heeft veel liefde betoond. Dan volgen deze woorden die zo troostvol zijn voor de zondaars van alle tijden, voor ons. Aan wie weinig wordt vergeven, hij betoont weinig liefde. Ons dagelijks tekortschieten kan, met Gods hulp, een middel zijn ons dichter bij Christus te brengen. Dan richt Hij zich tot de vrouw: Uw zonden zijn vergeven. En de vrouw gaat weg met grote vreugde, met zuivere ziel en nieuw leven.

25.2 Wanneer Jezus Simon zijn gebrek aan gastvrijheid verwijt is er een spoor van droefheid in zijn woorden: Ik kwam uw huis binnen [maar] u gaf mij geen water voor mijn voeten. Wij worden eraan herinnerd, hoezeer Jezus teleurgesteld was door de melaatsen die nalieten om voor hun genezing te danken.2 De Heer is bereid voor onze redding elk lijden en elke vernedering te ondergaan. Maar toch, hoezeer mist Hij de kleine bewijzen van respect die behoren tot de gewone beleefdheid. Hoe goed ontvangen wij de Heer bij het communiceren?

Om dit punt te verduidelijken, gebruikte een catechismusleraar dikwijls het volgende voorbeeld. Hij vertelde zijn jonge leerlingen gewoonlijk dat, wanneer een beroemd persoon ergens de nacht doorbrengt, de mensen het leuk vinden een gedenkplaat of aandenken op te hangen. Bijvoorbeeld, 'Cervantes woonde hier' of 'Pius x sliep hier'. Daarom zou iedere christen, die de heilige Communie heeft ontvangen, zichzelf moeten voorstellen alsof hij het teken droeg, 'Jezus Christus verbleef hier.'3

Als wij willen, kunnen wij de Heer iedere dag in ons huis ontvangen. O verborgen Godheid, ik aanbid U vol eerbied...4 Wij begroeten Christus in onze ziel met deze woorden. We proberen Christus een betere ontvangst te geven dan de allerbelangrijkste persoon op aarde. We willen ons niet blootstellen aan zijn verwijt: Ik kwam je huis binnen en je gaf Mij geen water voor mijn voeten... Je hebt Mij niet je hart en je ziel gegeven. Je hebt je aandacht gevestigd op andere dingen. «Wij dienen de Heer, in de eucharistie, te ontvangen als de groten der aarde, en meer dan dat: met sier, met lichten, met nieuwe kleding... En, als jij me vraagt, welke reinheid, welke sier en welke lichten je moet hebben, zal ik je antwoorden: reinheid van je zintuigen, stuk voor stuk; sier van je vermogens, stuk voor stuk; licht in heel je ziel.»5 Laten we vandaag besluiten de Heer zo goed mogelijk te ontvangen.

«Hebben we er ooit aan gedacht hoe we ons zouden gedragen als we Hem slechts eenmaal in ons leven konden ontvangen?» De H. Jozefmaria Escrivá herinnerde zich eens: «Toen ik kind was, bestond de praktijk van de veelvuldige communie nog niet algemeen. Ik herinner me, hoe de mensen zich gewoonlijk voorbereidden om te communie te gaan. Alles moest precies goed zijn, lichaam en ziel: de beste kleren, het haar goed gekamd -zelfs lichamelijke frisheid was belangrijk- misschien zelfs een paar druppels eau de cologne... Het waren uitingen van liefde, fijngevoelig en verfijnd, van de kant van menigeen, die Liefde met liefde wist te beantwoorden.»6

25.3 De heilige Johannes van het Kruis preekte over de voorbereiding op de communie en gebruikte deze analogie: «Hoe blij zal een mens zijn als men hem zou zeggen, 'De koning komt bij je logeren in je huis en je zijn gunsten verlenen!' Ik denk dat hij helemaal niet in staat zal zijn te eten of te drinken. Hij zal voortdurend denken aan zijn voorbereidingen voor het koninklijk bezoek. Broeders en zusters, ik zeg tot u namens de Heer God, dat Hij in uw zielen wil komen en er zijn koninkrijk van vrede vestigen.»7 Dit is groot nieuws! Het hoort ons met vreugde te vervullen.

Christus zelf, Hij die in heerlijkheid regeert vanuit de hemel, wil op sacramentele wijze aanwezig zijn in onze ziel. «Hij komt in liefde, ontvang Hem met liefde.»8 Werkelijke liefde veronderstelt, dat er verlangen is naar zuivering. Dit betekent te gaan biechten wanneer het nodig is.

Jezus verlangt er vurig naar bij ons te zijn. Hij herhaalt voor iedere christen zijn gedenkwaardige woorden bij het Laatste Avondmaal: Vurig heb Ik verlangd, eer Ik ga lijden, dit Paasmaal met u te eten...9 «De herberg waar Hij wil verblijven is de ziel van iedere mens. De herberg moet in zeer goede staat zijn, heel schoon. Niets kan meer bevredigend zijn dan dat Jezus zijn verblijf in onze ziel aanvaardt. Hij komt tot ons in liefde, daarom moeten wij Hem met liefde ontvangen.»10 Dit is het belangrijkste ogenblik van onze dag! De engelen zijn vol verwondering dat wij de gezegende gelegenheid krijgen Jezus te ontvangen. Als het ogenblik nadert, moeten wij steeds meer branden van liefde.

Naast onze geestelijke voorbereidingen moeten wij ook aandacht gaan geven aan de materiële aspecten, zoals het nuchter blijven dat de Kerk heeft opgelegd als een teken van respect en eerbied, onze houding bij de Mis en onze kleding, dit alles drukt onze waardigheid als kinderen van de Vader uit. Wanneer Jezus is binnengekomen in ons hart spreken wij tot Hem:

O liefdevolle pelikaan! O Heer Jezus! / Ik ben onrein, maar reinig mij in uw bloed / Waarvan een enkele druppel, vergoten voor de zondaars / De hele wereld kan zuiveren van alle schuld / O Jezus! in het heden zie ik U nog gesluierd / U, waarnaar ik dorst, o verleen mij / Dat ik uw gelaat steeds duidelijker mag zien, / En dat ik gezegend moge zijn in het aanschouwen van uw heerlijkheid. Amen.11

Onze gezegende Moeder zal ons leren hoe wij haar Zoon goed moeten ontvangen. Geen ander schepsel heeft beter gezorgd voor Jezus dan zij, of kan Hem hartelijker ontvangen en met zoveel liefde!

-1. Lc 7,36-50. -2. Vgl. Lc 17,17-18. -3. Vgl. C. Ortúzar, El catecismo explicado con ejemplos. -4. Hymne Adoro te devote. -5. H. Jozefmaria Escrivá, De Smidse, 834. -6. H. Jozefmaria Escrivá, Als Christus nu langs komt, 91. -7. H. Johannes van Ávila, Preek 2 voor de derde zondag van de Advent. -8. Idem, Preek 41, tijdens het octaaf van Sacramentsdag. -9. Lc 22,15. -10. H. Johannes van Ávila, Preek 41, tijdens het octaaf van Sacramentsdag. -11. Hymne Adoro te devote.