|
|
 |
|
| Recensie |
De droefheid van Christus
|
|
|
|
| bron: |
Omega Magazine |
| recensent(e): |
Henk Cruts, Pieter Langendonck |
| datum: |
1999, september |
| waardering: |
***** |
| Recensie: |
Als je de titel van dit boek voor het eerst hoort, kan ik me voorstellen dat je door deze titel afgeschrikt wordt om dit boek te gaan lezen. Het boek is echter één grote meditatie over het Lijden van de Heer. Het werd opgeschreven door iemand die al bijna een jaar en drie maanden volledig afgezonderd in de kerker van de Tower in Londen aan het wachten was en wist dat hem buiten deze kerker alleen nog maar de dood wachtte.
Aan het boek is een inleiding toegevoegd waarin meer informatie wordt gegeven over de situatie met Hendrik VIII de koning van Engeland toelicht. Hendrik had namelijk na een aantal jaren huwelijk nog steeds geen mannelijke nakomeling en wilde daarom van zijn vrouw Catharina van Aragon scheiden en met Anna Boleyn waarmee hij al een buitenechtelijke relatie had trouwen. Thomas More was op dat moment Lord-kanselier van Engeland, de directe raadgever van de koning. Hij kon het niet met zijn geweten verantwoorden om in te stemmen met de scheiding van de koning door de scheidingssakte te ondertekenen. Als gevolg hiervan sloot de koning hem op in de Tower, maar gaf hem nog wel meerdere malen de gelegenheid om zich te verdedigen of beter gezegd: schuld te bekennen door alsnog in te stemmen met het huwelijk van de koning. More getuigde van moed door te herhalen wat hij al eerder gezegd had: "Mijn geweten is zuiver; ik doe niets verkeerds; ik verlies liever mijn hoofd dan mijn ziel". Uiteindelijk werd hij hiervoor door rechters uit angst voor Hendrik VIII ter dood veroordeeld en onthoofd op 6 juli 1535. Verder vind je in de inleiding ook nog achtergrond informatie over de door Hendrik gestichtte Anglicaanse kerk en over het persoonlijke leven van Thomas More zelf.
Deze in 1935 heilig verklaarde man schreef zonder een boek te raadplegen een indrukwekkende meditatie over het Lijden van Christus die getuigd van een diep doorleefd en consequent beleefd geloof. Ik denk dat dit een goed boek is om juist in de Goede Week te lezen omdat het je kan helpen om dieper over het Lijden van Christus na te denken. Hij geeft allerlei 'detail' informatie over de lijdensverhalen zoals die in de vier evangelieteksten staan, die mij nog niet eerder opgevallen was. Ook plaatst hij het lijden van Christus in zijn eigen leven. . Ik vond dit boek door de diepgang overigens niet eenvoudig te lezen, maar ik vond het dus wel zeer de moeite waard!
|
|
|
